Yachtman CHECK!

Het is gelukt. Na een snelle online herhalingscursus, tigtal naviagtieoefeningen te maken en en passant het RYA Dayskipper-brevet te halen begin juli, trok ik op 28 juli 2022 opnieuw naar de FOD Mobiliteit in Brussel. Twee weken eerder was ik ook geweest en kostte een ankersymbool me mijn brevet. Dat kwam ik te weten nadat ik had aangedrongen om mijn examen te mogen inkijken. Eerst wilde de FOD niet, maar het kon wel telefonisch overlopen worden. Lang leve de videocall! Het hoofd van het examencentrum plande zelf een videocall en overliep vraag per vraag. Wie niet slaagt voor zijn examen kan ik de raad geven zo’n overleg te vragen. Je leert enorm veel bij over je fouten.

Tijdens de videocall van mijn eerste examen had ik terloops aan het hoofd van het examencentrum nog de raad gegeven om voor de kandidaat-yachtmannen kladpapier met ruitjes te geven. Dat is makkelijker als je opgaven wil visualiseren of als je moet extrapoleren bij de navigatievraagstukken. Wanneer de man me in de rij zag staan bij de registratie, haastte hij zich naar zijn kantoor en kwam terug met… jawel, verschillende vellen ruitjespapier. “We hebben een voorraad besteld, meneer. Maar ze zijn nog niet binnen.”

Na goed twee uur liep ik  het examencentrum uit en refreshte voortdurend mijn mailbox. Vermits het examen digitaal is, volgt de uitslag zeer snel. Aan het zebrapad voor het Noord-Station kwam de mail binnen: geslaagd! Yes!

De oceaan over

Het was met enige scepsis dat ik naar “Over de oceaan” begon te kijken, het programma waarin enkele BV’s de oceaan over zeilen. De hyperkinetische Jani werkt nogal rap op mijn zenuwen. Maar bon, ik ben dus beginnen kijken. Uitgesteld, dan kon ik de meest irritante stukken (en de reclame) doorspoelen. Tot mijn verbazing kwam het zeilen redelijk veel aan bod. Meestal als ergens een val brak of los schoot. De spinnaker en gennaker bezorgden hen ook wel genoeg kopzorgen. Ik ben ook niet echt happig om die zeilen te hijsen.

Ik heb wel genoten van de beelden van de oceaan en ik wil die oversteek zeker ooit ook eens doen. Het moet zalig zijn, met een paar mensen het ruime sop kiezen. Een paar weken geen land zien. Enkel de oceaan en de weergoden om rekening mee te houden. Een overtocht duurt drie weken en past dus perfect in de zomervakantie van een leerkracht. Ik kan zelfs een heen-en-terug doen. Het heeft niet veel gescheeld of ik had de overtocht als eens gemaakt. Begin jaren 2000 kreeg ik het aanbod om mee te varen in een oceaanrace met de Tomidi, de vroegere Rucanor Tristar. Hèt Belgische wedstrijdjacht. Ik was zo stom om dat te laten schieten. 

Beeldje van mijn droombootje, gevonden ergens op het internet. Nog redelijk wat bij mekaar te sparen.

Ik weet dus wat gedaan. Na mijn twee stuurbrevetten moet ik dit voorjaar zeker nog mijn brevet van Yachtman halen. Ook al heb ik mijn ICC (International Certificate of Competence) voor zowel motor- als zeilboten, toch wil ik dat Yachtman-brevet. Anders kan ik niet verder naar de volgende cursussen voor het brevet van Yachtnavigator. En dat laatste heb je nodig om die oversteek gekwalificeerd en goed opgeleid aan te kunnen pakken.

Algemeen Stuurbrevet? CHECK!

Ik ben niet langer skipper-to-be maar skipper. Op 8 oktober 2020 trok ik naar de FOD Mobiliteit in Brussel om er drie examens af te leggen voor het beperkt stuurbrevet, het algemeen stuurbrevet en Yachtman. Mijn doel was om zeker de twee eerste te behalen. En dat is me gelukt. Mijn Algemeen Stuurbrevet viel vorige week in de brievenbus. Het brevet van Yachtman haalde ik nipt niet. Ik was wel geslaagd op het examen, maar behaalde op één onderdeel niet de noodzakelijke 60%. Dat wordt dus herkansen in 2021. Dit jaar lukt niet meer. Alle examenmomenten zijn immers volgeboekt.

De zelfstudie heb ik al snel laten varen. Uiteindelijk heb ik me ingeschreven in een cursus van de Vlaamse Vaarschool.Gedurende drie zaterdagen kreeg ik een grondige opfrissing van alle reglementen en ook het navigeren kreeg ik opnieuw in de vingers. Op 21 september heb ik een dag gevaren met de boot van vrienden en voor alle zekerheid volgde ik nog een praktijkcursus bij dezelfde vaarschool. Om je brevet te kunnen behalen moet je namelijk niet alleen slagen voor de theorie, maar ook 6u praktijkervaring kunnen voorleggen via een vaarschool of 12u met een skipper die het brevet al heeft. Ik speelde dus op veilig door ze twee te doen.

Nu mijn Stuurbrevet is aangekomen, kon ik meteen ook mijn ICC (International Certificate for operators of pleasure Craft) aanvragen. Dit bijkomend kaartje wordt internationaal erkend en laat toe om in het buitenland een zeiljacht te huren. Het is een bewijs van bekwaamheid. Eens je het Algemeen Stuurbrevet hebt kan je het ICC aanvragen voor motor- en zeilboten. Dat wist ik niet en was eigenlijk een leuke meevaller. Ik dacht namelijk dat ik voor het zeilbewijs het brevet van Yachtman moest hebben. Niet dus. Voor het ICC volstaat het dat je op eer verklaart dat je kan zeilen, zeilschool gevolgd hebt of geregeld gaat zeilen. Ik kan effectief zeilen, maar ik vraag me af hoeveel volk dat aanduidt zonder ooit echt zelf gezeild te hebben.

Ook al heb ik nu dat ICC, toch zal ik volgend jaar het Yachtman-examen opnieuw doen. Ik wil sowieso Yachtman, Dayskipper en Yachtskipper (meerdaagse tochten) behalen. Maar dat zijn alvast goede voornemens voor 2021.

Skipper-to-be

Met de examens aan de KU-Leuven achter de rug heb ik me eindelijk ingeschreven voor het examen van Beperkt en Algemeen Stuurbrevet en Yachtman. Met de eerste twee bekom ik (hopelijk) de brevetten om op de binnenwateren te mogen varen met een motorjacht, het derde is het brevet voor kustvaart met een zeilboot. Op 8 oktober 2020 doe ik de drie examens op één dag.

Eerlijkheidshalve doe ik het nu omdat ik het al véél te lang heb uitgesteld en omdat de regelgeving voor de examens volgend jaar verstrengt met toevoeging van een praktijkexamen. Het feit dat mijn examens aan de KUL beter zijn verlopen dan verwacht heeft de doorslag gegeven. Als ik voldoende tijd neem om alles meerdere keren te lezen, moet dat lukken.

Ik heb me de vernieuwde uitgave besteld van de Leidraad voor de Yachtman en inmiddels begonnen met studeren in mijn oude editie. De Bretoense plotter en mijn passer liggen al klaar. Hopelijk komt de leerstof snel terug, want in een ver verleden (in 2005 en 2012) heb ik die cursussen ooit gevolgd. Alleen was er altijd wel iets belangrijker dan dat examen. Nu kan ik niet meer terug. Ik ben ingeschreven voor 8 oktober ek. En op 3 oktober ga ik een dagje varen om de nodige praktijkuren te bekomen voor het stuurbrevet.

Met wat geluk heb ik eind dit jaar de brevetten en kan ik volgend seizoen, hopelijk zonder coronatoestanden, mijn opleiding tot Skipper verder zetten. Stilletjes ben ik toch weer beginnen dromen van een eigen boot. Een brevet is al de eerste stap 🙂